فریاد زنان

خداحافظ ..... دوستان عزیز

bashareeyat — Thu, 17 May 2007 08:17:18 GMT

به مدت چند ماه، پست جدید نخواهم داشت. از همه کسانی

که در بحث ها شرکت کردند......... ممنونم.

تا سلامی دیگر بدرود.

سیاست برخورد یا برخورد سیاسی با حجاب... کدام یک؟

bashareeyat — Wed, 02 May 2007 22:54:18 GMT

هر سال با فرا رسیدن فصل تابستان، در کشور، سناریوی مبارزه با بی حجابی بر روی پرده رفته و

به فراخور زمان، بلیط هایش به فروش می رود. این طرح، هر ساله توسط بسیج و گروه « امر به

معروف و ... » که در عرض این ۲۸ سال بازیگرانش کاملا آشنا هستند، به اجرا در می آید. اما

امسال ابعاد جدیدی پیدا کرده و برای تنوع، هنرپیشگانش را تغییر داده اند تا مردم دچار دلزدگی

نشوند. و در یک حرکت بی سابقه، کار ارشاد، قضاوت و اجرای حکم زنان بی حجاب را به نیروی

انتظامی داده اند.مسئله جالب و قابل ذکر این جاست، چرا حجاب که امری دینی و شخصی و

نهایتاً با تبعات اجتماعی است به یک حربه و چماق سیاسی بدل شده که به جای ایجاد آرامش

سلب آسایش کرده است؟!

در صدا و سیما و چند نشریه ی وابسته به نظام، با تبلیغاتی گسترده و از پیش تعیین شده تمام

ناهنجاری های جامعه و فساد اخلاقی و جرم و جنایت را به عدم پوشش مناسب زنان ربط داده اند

و بهترین نوع حجاب را گونی سیاه و گشاد ی به نام « چادر » ذکر کردند.

همان سناریویی که برای انرژی هسته ای به خورد ملت دادند. که انرژی هسته ای حلال همه

مشکلات جامعه است. امروز هم با بیان این که رفع بی حجابی نا امنی را از جامعه مرتفع می کند

و حلال تمام مشکلات اخلاقی ، جرم و جنایت و فساد و تباهی است، ملت را به جان یکدیگر

انداخته اند تا با ایجاد عرق ملی به این رویکرد شخصی و دینی رنگ و لعاب سیاسی و حیثیتی

بدهند. اما این آقایان یادشان رفته این مدینه فاضله ای را که برای کل کشور ترسیم کرده اند در

اشل کوچکتری در شهر قم سال هاست اجرا شده و عملا با شکست روبرو گشته است.اگر در

شهر قم قدم زده باشید، تعداد دختران و زنانی که چادر بر سر ندارند، اندک است و از طرفی

تعدادمشاغلی که صاحبانش به عبا و عمامه ملبس هستند فراوان است. پس چرا شهر قم مقام

اول را در کل کشور از منظر داشتن بالاترین جرم و جنایت، مفاسد اجتماعی از هر نوع را دارد؟!

حجاب زنان قمی به قبل از انقلاب بر می گردد. و یک حجاب سنتی و اجبار خانوادگی است. و

ایرانیان متعصب از گوشه و کنار ایران شهر قم را برای زندگی انتخاب می کردند تا آن گونه که

می خواهند، زنان و دخترانشان حجاب کنند. نتیجه این حجاب که بیشتر دینی بوده تا سیاسی

به وضع کنونی رسیده است. حال حجاب اجباری کل کشور که ابعادی سیاسی و حکومتی دارد

و با چماق بر ملت تحمیل شده، می توان سرنوشتی بهتر از وضع حاضر برای آن انتظار داشت؟

حاکمیت با این اجبار در واقع به ملت خود اعلام کرده که اسلام را نمی خواهم برای هدایت شما

بلکه ملت را می خواهم برای محق جلوه دادن اسلام. دستورات یک دین آن چنان باید گویا باشد

که مردم با دیدن و شنیدن احکامش به سویش کشیده شوند و بنا به اختیار فرامینش را اجرا کنند.

صرف این که اجداد ما مسلمان بوده و بر اساس موروثی شدن دین در کشور، ملت را به فرامینش

زنجیر کنند، آب در هاون کوبیدن است.

البته چماق مبارزه با بی حجابی، در موقعیت فعلی که حضور گسترده زنان مبارز و اندیشمند برای

باز پس گیری حقوق به غارت رفته خود، ابعاد وسیعی پیدا کرده، بیشتر از هر زمانی به کمک

حاکمیت آمده تا جهت مبارزه زنان را به سمت دیگری سوق دهند.

اما این بار هم تیرشان به هدف نخواهد خورد، چون این چماق سالهاست که کارکرد خود را از دست

داده است. و به ته دره سقوط آزاد کرده و متاسفانه بیشترین لطمه را در این برخورد دوگانه نظام

با حجاب، دین و نمادهای دینی می بیند. در آغاز دهه ۷۰ دین گریزی در جوانان افزایش یافته بود

و اینک دین ستیزی.

قبل از اینکه جوانان را ملزم به حجاب کنیم، خوب است از اعتقادات دینیشان بپرسیم.نتایج این

همه پرسی مطمئنا پاسخ خوبی به تمایل جوانان به بی حجابی خواهد داد. زیرا این مکتب خانه

هنوز در آموزش الفبای دین نیز دچار تناقض و سردرگمی است.

پی نوشت:

۱: سومین نشست عمومی کمپین یک میلیون امضا:"رابطه کمپین با احزاب و جنبش های دیگر"

۲: باید دردهای مشترکمان را فریاد کنیم / سمیه فرید

۳: بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

۴: محمد شريف: كمپين یک میلیون امضا توجيه حقوقي و قانوني دارد

۵: کمپین نیازمند بها دادن به خرده هویت هاست *

زندان بسازید.... جا برای همه ی ما نیست

bashareeyat — Wed, 11 Apr 2007 17:59:18 GMT

در جوامع بشری وقتی شخصی مورد بی عدالتی و ظلم قرار می گیرد شکایت را به محضر

قانون می برد تا دادش را از بیدادگر بستاند. سوالی که این جا مطرح می شود این است که

اگر ظلم و تبعیض از جانب متولیان قانون و خود مفاد قانونی باشد، باید عدالت را از چه کسی

طلب نمود؟ سال هاست که تبعیض حنسی را در گوشه و کنار دنیا شاهد هستیم.

مردم و دگر اندیشان در مقابل این تبعیضات، شیوه های مختلف اعتراض را در پیش گرفتند تا

شاید به نحوی اوضاع را بهبود بخشند. زنان ایرانی نیز برای برابری حقوق مدنی خود، به روشی

مسالمت آمیز و به دور از هر گونه اختلاف عقیدتی و سیاسی و مذهبی دست به اعتراض زدند.

در این مسیر ابتدا به اطلاع رسانی و آگاهی مردم و به ویژه زنان ایرانی پرداختند. متاسفانه در

مملکت ما تبعیض جنسی چنان نهادینه شده که گویی عدول از آن گناهی نابخشودنی است.

یعنی آن چنان قوانین را با دین آمیخته اند که هرکسی به محض اعتراض و طرفداری از تغییرات

متهم به عناد با دین و نظام قرار می گیرد.

در حالی که حاکمیتی دینی مانند کشور ما که خود را حامی حقوق انسان ها به ویزه زنان جهان

می داند، نباید از تغییر قوانین در جهت بهبود زندگی افراد هرسناک شده و با آن مخالفت کند.

عده ای از زنان فهیم و اندیشمند ما سعی کردند با شیوه ای مسالمت آمیز به آموزش و بیداری

زنان هموطن خود بپردازند تا شاید مرهمی باشد بر زخم های زنان رنج دیده ی ایرانی.

و زنان را به یک خود باوری رسانده و به آنان بگویند که دست یابی به حق و حقوق انسانی خواب

و رویا نیست و می توان به آن جامه عمل پوشاند.

از شهریور ۸۵ در قالب حرکت کمپین تغییر برای برابری به جمع آوری امضا پرداختند. و همین امر

برای تغییر قوانین تبعیض آمیز همچنان ایستاده ایم.

bashareeyat — Mon, 02 Apr 2007 17:33:18 GMT

امروز دو شنبه 13 فروردین 1386

پنج تن از اعضای کمپین "یک میلیون امضا" بازداشت شدند

تعدادی از اعضای کمپین " یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز" که امروز در پارک لاله

به جمع آوری امضا می پرداختند، بازداشت شدند.

ناهید کشاورز، سارا ایمانیان و همسر وی، محبوبه حسین زاده و سعیده امین بعد از بازداشت

ابتدا به اداره مفاسد اجتماعی وزرا انتقال داده شده و بعد به کلانتری صد و چهار میدان نیلوفر

تحویل داده شدند. بعد از ساعتی پرسش و پاسخ بازداشت شدگان بار دیگر به اداره مفاسد

اجتماعی وزرا انتقال داده شدند و امشب را در بازداشت به سر خواهند برد.

مسولان کلانتری به خانواده های بازداشت شدگان گفته اند که فردا صبح به کلانتری صد و چهار

مراجعه کنند تا وضعیت بازداشت شدگان را پیگیری کنند.

خیلی دلم می خواست سال جدید رو با اخبار خوش شروع کنم اما متاسفانه گویی

چنین اخباری در ایران کیمیاست.

پی نوشت:

شیوه جدید آزار و اذیت فعالان جنبش زنان

اعتراض بیش از هزار تن از فعالان جنبش های اجتماعی و شخصیت های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی به بازداشت غیرقانونی دو تن از فعالان جنبش زنان

هفت حین حقوقی ( کار جالب کمپین )

bashareeyat — Wed, 21 Mar 2007 00:38:18 GMT

سال نو مبارک

عید دیدنی برخی از اعضای کمپین یک میلیون امضا در سال 86

در جواب نامه ی توهین آمیز روزنامه ی کیهان

bashareeyat — Fri, 16 Mar 2007 22:39:18 GMT

خطاب به سر دبیر روزنامه ی معروف به :

« پینو کیو ی مطبوعات »

آقای شریعتمدار سال هاست که با شیوه ی نگارشی خاص شما در روزنامه ی کیهان آشنا هستم.

نه از منظر این که جریده ی مورد علاقه ی من است، بلکه با خواندن روزنامه ی شما از استراتژی و

جبهه گیری های هم فکران شما می توان چکیده ای به دست آورد.

شما در نامه ای خطاب به فاطمه رجبی به استفاده نکردن از رانت همسرش اشاره کردید.

پندهای فراوان دادید که بسیار به جا بود، اما بی تاثیر.

امثال این خانم که از رانت پدر، برادر، همسر و .... استفاده می کنند کم نیستند، و برای ملت

منبع و سرچشمه اتصالشان محسوس است. حالا این سوال مطرح است که:

شما از چه رانتی در نوشته های آزاد و افسار گسیخته خود بهره می برید؟چرا تمام قوانین قهری

در مورد تفکرات نوشتاری شما خلع سلاح شده است؟ شما در چه سمت اجرایی و قانون گذاری

و قضایی قرار دارید؟ جایگاه اصلی شما در این نظام چیست؟ گاهی فتوای جهاد داده و منطقه ی

تنگه هرمز را نا امن می نمایید و تهدیدی برای بشکه های نفتی می شوید و گاهی موشک

به اسراییل شلیک می کنید؟!

در برنامه ی « فوق العاده » شما خود را در مرکز انقلاب قرار داده گویی دیگران در حاشیه

بودند و شما خود را تئورسین نظام حاکم قلمداد می کنید!

از تبعیضات و سانسور خبری و معکوس جلوه دادن هدف مبارزاتی معترضین سخن می رانید!

از زندانی شدن ها و شکنجه های رژیم گذشته صحبت می کنید!

بهتر نیست در هنگام مطالعه ی این تاریخ دست نوشته خودتان در مورد انقلاب کمی بیندیشید؟

با کمی تحمل بعد از گذشت ۲۸ سال از انقلاب تشابه ها را حس می کنید.

امروز با مخالفان و معترضین چه می کنند؟ مخالفین اندیشه ی شما از چه تهمت هایی بهره مند

می شوند؟ سانسور و تفتیش عقاید تا کجا پیش رفته است؟!

از فقر و فساد اخلاقی و فساد مالی حاکم در سیستم سخنی نمی گویم چرا که حکایت

مثنوی و هفتاد من کاغذ است.

نقض آشکار اصل بیست و هفتم قانون اساسی

bashareeyat — Tue, 06 Mar 2007 19:29:18 GMT

اصل بیست و هفتم قانون اساسی:

تشکیل اجتماعات و راه پیمایی ها، بدون حمل سلاح، به شرط

آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.

روز یکشنبه ۱۳ اسفند ماه محاکمه ی پنج تن از فعالان جنبش زنان بود.

در پی فراخوانی که از سوی عده ای از فعالان جنبش زنان برای اعتراض

به روند غیر قانونی احضارها، بازداشت ها و دادگاه های فعالان جنبش زنان

در یک سال گذشته منتشر شده بود، ده ها تن از فعالان جنبش زنان

مقابل دادگاه انقلاب تجمع کردند.

این تجمع مسالمت آمیز با دخالت ماموران انتظامی به خشونت کشیده

شد. و ماموران زنان را مورد ضرب و شتم قرار داده و به آنان توهین کردند.

سپس زن ها را با ضرب و شتم سوار دو مینی بوس کرده و به بازداشتگاه

مفاسد اجتماعی وزرا انتقال دادند. بعد از ساعت ها بازداشت موقت در این

بازداشتگاه، سرانجام آنها را به بند دویست و نه زندان اوین انتقال دادند.

خبر دستگیری جمعی از فعالان جنبش زنان و حامیان حرکت کمپین

« تغییر برای برابری» ما را بسیار متأثر کرد.

این حادثه چندان هم دور از انتظار نبود. زیرا زنان ما سال هاست که با این

گونه اعمال خشون آمیز آشنایند. زنان صبور و مقاوم ما به خوبی می دانند

که هر حرکت بزرگی هزینه ای دارد. و تغییر برای برابری نیز از این امر

مستثنی نیست.

دقیقا یک ماه، از بیست و هشتمین سالگرد پیروزی انقلاب می گذرد.

انقلابی که برای عدل و عدالت صورت گرفت. انقلابی که برای حمایت از

زنان و کودکان ستم دیده به وقوع پیوست. انقلابی که برای آزادی بیان بود.

انقلابی که بر علیه زور و نابرابری شکل گرفت. در ایام « دهه ی فجر »

از رسانه های مختلف با بوق و کرنا می شنویم:

قبل از انقلاب خفقان و فشار بر جامعه حاکم بوده و کسی حق اعتراض

نداشته است. در رژیم گذشته هر صدایی را در نطفه خفه می کردند و به

بهانه های واهی معترضین را زندانی و شکنجه می نمودند. و سعی

می کردند با ایجاد رعب و وحشت حرکت های مردمی را سرکوب کنند.

وابستگان نظام شاهنشاهی در فساد مالی و اخلاقی غرق بودند.و ثروت

ملی ملت را اموال شخصی خود و نزدیکانشان می دانستند. مردم قیام

کردند تا این که حق به صاحب حق برسد.

در یک برنامه ی تلویزیونی مانند « فوق العاده » ساعت ها با شور و هیجان

از اعتراض های خود بر علیه رژیم شاهنشاهی سخن می رانند. و غافل

از آنند که تاریخ مجددا در حال تکرار است.

گویی آدمی قصد ندارد از این کتاب سرنوشت ساز درس بگیرد. بعد از

۲۸ سال ما دوباره به همان در های بسته ی عدالت رسیدیم.

نظام حاکم در ایران هر اعتراضی را سرکوب می کند و مخالفانش را

بی دلیل مورد ضرب و شتم قرار داده و روانه ی زندان می نماید.

نظامی که خود را ام القرای جهان اسلام می داند و بیش از هر حکومتی

شعار حمایت از زنان و آزادی بیان سر می دهد.چگونه با زنان جامعه ی

خود مانند دشمن برخورد می کند و از هیچ توهین و خشونتی نسبت به

آنان فروگذار نیست؟ جرم زنان دستگیر شده چه بود؟

چرا تقاضای داشتن حقوق مدنی برابر با مردان ضد امنیت ملی است؟

چرا وقتی به قوانینی که انسانیت ما را منکر می شود و بر اساس

جنسیت در مورد ما حکم می کند، اعتراض می کنیم ، ما را روانه ی

زندان می کنید؟ مگر چه جرمی مرتکب شده ایم؟

زمانی که قرار است نمایش هسته ای بدهید تجمع مردم ضد امنیت ملی

نیست . اما زمانی که ما زنان برای ابتدایی ترین حقوق خود تجمع

می کنیم آن را به خشونت می کشید و مانند جانیان و تبهکاران با

ما برخورد می کنید؟ ما زنان چون آینه هایی هستیم که وقتی شکسته

می شود تیز تر و برنده ترخواهد شد. اگر با دقت به اولین بازداشت ها

نگاه کنید، تکه های شکسته شده ی آینه را می بینید. آن آینه به ده ها

تکه تقسیم شده و هر تکه تصویر زنی است که فریاد حق طلبی سر

می دهد. شاید فکر کردید با این بگیر و به بند ها زنان را به وحشت

می اندازید تا از فعالیت دست بردارند!!!!!

ولی حرکت عجولانه ی شما در این دوره ی بحرانی نمایانگر ترس شما

از این جنبش خود جوش مردمی است. نمی توانید آن را مهار کنید چون

از دل مردم برآمده و بر روح و روان همه نشسته است.

سال هاست زنان ما فریادهای خاموش خود را در گوش های یکدگر نجوا

می کنند. تنها چیزی که آنان را کمی آرام می کرد، دردل با زنی دردکشیده

چون خودشان بود.

دیگر زمانش فرا رسیده که در روز جهانی زن « ۸ مارس » فریاد سکوت خود

را بشکنند و در زیر آسمان نیلگون ایران زمین بانگ سر دهند:

حقوق مدنی برابر با مردان حق مسلم است.

آزادی بیان حق مسلم ماست.

تحصیل در هر رشته ای به دور از جنسیت، حق مسلم ماست.

بازداشت شدگان به بند دویست و نه زندان اوین منتقل شدند

کمپين رهايي فعالان جنبش زنان از زندان

فراخوان تجمع روز جهانی زن - 8 مارس/ 17 اسفند 85

آخرین اخبار در مورد دستگیر شدگان را در اینجا بخوانید.

خشم زنان ، دنیای مجازی نیست که بتوان فیلتر کرد.

bashareeyat — Thu, 22 Feb 2007 13:02:18 GMT

من کوه آتشفشان نیمه خاموشم

نمی دانم قدمتم از چه زمانیست؟ در کدام دوره ی زمین شناسی برای

اولین بار فوران کرده ام و تا چه میزان پیرامونم را از مواد مذاب اعماق درونم

به خاکستر کشیدم؟

اما مطمئنم، در روزگاری دور، من کوهی بودم سر سبز با دشتی پر ازگل.

هنوز از خشم و نفرت لبریز نبوده و اعماق درونم مملو بود از عشق و حیات.

در آن زمان آتش سوزان نابرابری و بی عدالتی املاح و مواد معدنی

درونم را ذوب نکرده بود.

آری سال هاست که نیمه خاموشم. هر از گاهی برای هشدار گوگردی

از آه و ناله و فریاد متصاعد نمودم ولی کسی مرا جدی نگرفت.

با هر زبان و مرام، اعلام کردم من را ببینید. من زنده ام. من میخ کره ی

زمینم.من محور خلقت آفرینشم.اگر خلق نمی شدم وجود آدم معنی

نمی یافت. خداوند که عاشق و معشوق ازلی بود مرا خلق کرد تا به

آدمیان بگوید: عشق زیبا ترین واژه ی هستی است. و برای رسیدن

به عشق اللهی باید عشق ورزیدن به موجودی چون زن را بیاموزید.

اگر این تجربه ی زیبا را نداشته باشی، در محمل عشق ورزی پروردگار

مردودی.

آری من انسانم. انسانی به نام زن. اما دیگر تاب این همه نابرابری را

ندارم. و اینک که در حال فوران هستم هیچ قدرتی تاب و توان مقابله

با من را ندارد. ریشه هایم گسترده است و به یک ناحیه و چند منطقه

ختم نمی شوم.

من قلب ایرانم و دامنه هایم تمام ایران زمین را در بر گرفته است.

می خواهید به کجا پناه ببرید؟ آیا می توانید از دامنه های وسیع من

که مادران و خواهران و همسران و دختران و ........ شما هستند

بگریزید. نه، مطمئنا چنین توانایی ندارید.

امنیت و بقای شما، در فرو کش کردن این مواد مذاب انباشته شده از

بی عدالتییست.

این کوه تنومند ایستاده در قلب ایران با صدای رسا و کوبنده به شمایان

می گوید: من تا حقوق مدنی شایسته با شأن خود را از آقای قانون

نگیرم، همچنان می غرم.

سال هاست برای حل مشکلات زنان از حربه ی سرکوبی بهره جستید.

در مقطع ای فروکش کرد ولی از جایی دیگر، دهان باز نمود.

مطمئنا تا حال متوجه شده اید که این بار با دفعات قبل متفاوت است.

ماگماهای سرخ گداخته ی خشم ما از کوی و برزن این سر زمین جاری

گشته و به سمت اقیانوس اتحاد زنان پیش می رود.

بشتاب آقای قانون که وقت تنگ است.تا مجال دارید آب زلال عدالت و

برابری را در اعماق این کوه خشمگین بریزید. تا مرهمی باشد برای

زخم نابرابری این قلب مجروح ایران زمین.

ساده اندیشی است، اگر فکر کنید با فیلتر کردن چند سایت جنبش

زنان و یا دستگیری آن ها این جریان خروشان از حرکت خواهد افتاد.

این رود گداخته به بستر مناسب خود ریخته شده و در حال حرکت است.

و در طول رسیدن به اقیانوس اتحاد زنان، همه را با خود می برد. و قدرتش

صد چندان خواهد شد.

فراخوان ”كميته رسانه“ كمپين يك ميليون امضاء: با يك اقدام جمعي سد فيلتر را بشكنيم

کمپین هایی علیه خشونتهای جنسی در هند (1993-1977)

اخبار جدید در تغییر برای برابری

این خانه هنوز هم سیاه است

bashareeyat — Tue, 13 Feb 2007 00:59:18 GMT

شاعری از قبیله ی زنان

در اشعار فروغ جسارت زنی را می بینیم که با تمام وجود فریاد می زند

من یک زنم از سلاله ی درختان. هنجار شکنی او در اشعارش شگفتی

می آفریند. او درسرودن اشعار شهامت آن را داشت که احساس زنانه را

بیان کند. وقتی اشعارش را می چشی و با تمام وجود، مزمزه می کنی

دنیای زنی پر احساس، عمیق و پر درد را با تک تک سلول هایت حس

می کنی. نیاز نداری به دنبال اسم شاعر باشی. واژه ها همه بیانگر آن

است که این شاعر توانا، یک " زن " است.

اشعار فروغ هم در زمان او و هم بعد از حیاتش مهجور ماند. زیرا چنین

شاعری در فضای بسته و صد درصد سنتی ما قابل درک نیست.

اشعار کلاسیک ایرانی مملو از زیبارویانیست که مردان آنان را توصیف

کرده اند. و بدون هیچ واهمه ای با ولع از اندام زن سخن می رانند.

و حتی در مواردی از پسران زیبارو سخن می گویند.

کسی آنان را بازخواست نمی کند. گویی هر کاری از روز ازل برای

مردان مجاز بوده.به عنوان نمونه اشعار سعدی را ببینید، از این تعابیر

اشباع شده است. و متاسفانه چنین مضامینی هم در مدارس و هم

در دانشگاه تدریس می شود.

اما وقتی زنی چون فروغ هنجار شکنی می کند و بی پروا از زن بودنش

سخن می راند او را هجو کرده و قدر آثار ارزشمند به جا مانده از او را

نمی دانند.فروغ در خارج از مرز ایران یکی از چهره های ادبی مطرح صد

سال اخیر است و اشعارش را به زبان های مختلف ترجمه می کنند.

ولی در داخل کشور، متاسفانه تعصب کور باعث شده حتی در سطح

دانشگاه، در رشته ی زبان و ادبیات فارسی، چیزی از او نگویند.

آری فروغ عزیز خانه همچنان سیاه است، تو از جذامیان مطرود شده

گفتی، شاید باز هم رسیدگی زیادی به آنان نمی کنند. اما جذام تقریبا

مهار شده و تا حدودی قابل درمان است.

اما آن خانه ی سیاه زنان روزگار تو، اینک نیز فرقی نکرده و همچنان

سیاه و تاریک است.

تو در فراق پسرت اشک می ریختی و پنهانی بر سر راه او می ایستادی

که شاید چشمانت با دیدنش آرامش بگیرند. و همین را هم از تو دریغ

می کردند. امروز نیز زنان ما دچار این تبعیض هستند.

زیرا عرف جامعه و شرع حاکم هنوز بالغ نشدند و قادر به درک تغییرات

اوضاع و شرایط امروزی زنان نیستند.

آری فروغ عصیانگر و سنت شکن، هنوز هم حضانت فرزند با پدر است

و مادران همچنان بعد از طلاق در دوری فرزندانشان می سوزند.

هنوز در چهار چوب این خانه ی سیاه حق مردان دو برابر زنان است.

زیرا نه زنان ما به خود باوری رسیدند و نه قانون مدنی حقی شایسته

برای زنان ایرانی قایل است.

جذام یک بیماری عفونی است که توسط نوعی باکتری به نام

«مایکوباکتریم لپروسی» ایجاد می‌شود. این عفونت به پوست، اعصاب

محیطی، چشم و مخاط دستگاه تنفسی آسیب جدی وارد می‌کند.

و با پیشروی بیشتر در بدن سبب مرگ شخص مبتلا می شود.

اما جذام آپارتاید جنسی با مرگ شخص جذامی ( زنان ستم دیده)

خاتمه نمی یابد. این خوره در جامعه ی ما ژنتیکی شده و گویی از

نسلی به نسل دیگر با شکلی جدید منتقل می شود.

به نظر من زنان ایران برای مهار کردن « جذام آپارتاید جنسی » ابتدا

باید خود را با آگاهی همه جانبه واکسینه کنند و بعد برای ریشه کنی آن

از سطوح مختلف جامعه، با هم متحد شوند.

زیرا پیروزی در چنین کار خطیری، عزم ملی و گسترده می طلبد.

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

ایمان بیاوریم به قدرت اتحاد زنان

bashareeyat — Tue, 30 Jan 2007 09:19:18 GMT

زن خوب باید کور، کر و لال باشه

یکشنبه شبکه ی دو سیما ، اخبار ۲۰:۳۰خبر جالبی رو پخش

کرد. خبر این بود: که در روسیه تعدادی از پرستاران برای ساکت

کردن نوزادان بر روی دهن اون ها چسپ می زدند.به قول مجری

تلویزیون خبر تکاندهنده ای بود.

جالب این جاست که صبح همان روز، سه تن از فعالان جنبش زنان

رو در فرودگاه گرفتند. و بدون تفهیم اتهام باز داشت کردند.

البته بعد از این که خانه ها ی آن ها را تفتیش نموده و وسایل شخصی

مانند کیس کامپیوتر، کتاب، دست نوشته آنان را ضبط کردند. این فعالان

جنبش زنان را به بند 209 زندان اوین منتقل کردند.

ولی به دلیل قانونی نبودن این کار با قید کفالت آزاد شدند.

دستگیری این افراد کاملا غیر قانونی بود.تنها جرمی که مرتکب شده اند

این است که به زنان جامعه کمک کردند تا به حقوق از دست رفته ی

خود آگاه شوند.

شباهت این دو خبر را می بینید. امروزه بر دهان حق طلبان این گونه

چسپ می زنند تا صدای فریاد شان شنیده نشود.

این عمل یا توسط یک مسئول تند رو صورت گرفته و یا با هدف ایجاد

رعب و وحشت در اعضای این جنبش.

با هر هدفی صورت گرفته باشدچندان مهم نیست. با این تدابیر

امنیتی و دستگیری بی نتیجه، بر ما ثابت شد گام هایمان درست

بر داشته شده و کار کمپین ریشه و اساس محکمی دارد.و ما هر روز

چندین قدم به موفقیت نزدیک می شویم.حکومت اسلامی در هر جا

برای اثبات حقانیتش، از مقام والای زن و ارزشش در دین اسلام

هزینه می کند. ولی خیلی راحت سه فعال جنبش زنان را تنها به جرم

آگاهی رسانی دستگیر می کند.یعنی یک پارادکس آشکار.

متاسفانه بر اساس قوانین تبعیض آمیز کشورمان قبل از تولد حکم

بر علیه ما تصویب شده است.و همه پیشاپیش در مورد ما حکم کلی

داده اند. این تبعیض و آپارتاید جنسی به صورت یک فرهنگ در جامعه ی

ما نهادینه گشته است. ادبیات کهن ما، چه نظم و چه نثر مملو از

توهین آشکار به زنان است.و امروزه با تبعیت از این پیشینه در مکالمات

روزمره و در تلویزیون و دیگر مکان های عمومی مرتبا می شنویم که:

خواب زن کج است، حسادت زنانه، زن عقل معاش نداره، حرف های

خاله زنکی، با زن مشورت نکن و ......

گویی قرار است با یک بسیج عرفی و شرعی زنان را محصور کنند.

تا هیچ فریادی از آنان شنیده نشود. و علناْ زن خوب را یک زن چشم

و گوش بسته می دانند. و سال ها با این توهمات زنان را از خود باوری

و اعتماد به نفس دور کرده اند.زن باید کور، کر و لال بماند تا آرامش مردان

به هم نریزد.

ما زنان ایرانی با دهانی چسپ زده و دستانی بسته از مادر زاده

می شویم و با همین شرایط زندگی می کنیم و با همین وضعیت به

گور سپرده می شویم.با تمام این ظلم و رنج بارقه ای به من امید

می دهد و از درون مرا نهیب می زند که توانایی زنان را نباید دست

کم گرفت.

اگر نیروی ضعیفی بودیم نیاز نبود که ما را این چنین محدود کنند. و

با قوانین مختلف دست و پای ما رو ببندند. پس زنان عزیز، از هر قوم و

نژاد، مرام و مسلک، ایدئولوژی و مذهب، جناح و حزب که هستید

خود را و قدرت تان را باور کنید. و به نیروی اتحاد زنان با هر سلیقه ای

ایمان بیاورید.

پیروزی در چند قدمی ماست. کافیست به سویش بشتابیم.

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز